X
تبلیغات
رایتل
شنبه 31 خرداد‌ماه سال 1382
در عظمتش هر چه بگویم از او کاستم... مولانا اهل هیچ فرقه ای نبود زیرا فارغ از همه این ظواهر ابلهانه مذهبی وجودی برتر را درک می کرد، که نیازی به وابستگیش به هیچ کدام از این ۷۲ فرقه نداشت.
غزل خبر میدهد که مظفرعلی کارگردان هندی با حمایت هالیوود و هزینه ای هنگفت با بکار گیری بازیگرانی چون رابرت دنیرو و آل پاچینو قصد ساخت فیلمی راجع به زندگی مولانا دارند ناگفته پیداست فیلمی که هالیوود بخواهد بسازد چه تحریف ها ، دروغها و انحرافاتی از شخصیت اصلی وی خواهد داشت ولی پیش داوری نمی کنم به امید روزی که این فیلم را ببینم. (امیدوارم مزخرفی مثل اثر مصطفی عقاد نباشد)
اما حرف اصلی من این است که متاسفانه در جای جای آثار بیسوادان قلم به دست ما از نادانی،مولانا را جلال الدین رومی معرفی می کنند. مستشرقین و غربیان نیز تا توانستند سعی در جا انداختن این اسم داشتند به حدی که وجه ای بین المللی یافته و حتی ما ایرانیها هم مانوس به این نام ننگین هستیم. رومی در اصطلاح به مردم منطقه غیر ایرانی که پهنه مدیترانه و اروپای آن زمان را شامل می شد اطلاق می گردید. مولانا نه تنها رومی نبود بلکه زادگاهش ماوراء النهر (بلخ) بود و زبانش پارسی، تنها سکنه ای از قونیه (که آن زمان مامن فرهیختگان ایرانی بود که از هجوم مغول به آنجا پناه آورده بودند) محسوب میشد. گستره فرهنگی زبان پارسی در آنزمان به حدی بود که در آنجا (قلب ترکیه امروزی) مردم پارسی حرف می زدند. کسانی سعی در رومی جلوه دادن مولانا دارند که دشمن خاک ایران و زبان پارسی هستند. وقتی توی ایرانی این بزرگ را رومی خطاب می کنی دیگر چه توقعی است که به جهانیان ایراد بگیریم.
باربد شمس